|
||
|
|
|
||
|
Groningen: Schemering
Joost Nuijten De schemering valt over de grote stad Electriciteitsdraden tekenen zich af Aan de hemel Als potloodstrepen op een vel papier Een auto rijdt voorbij Verdwijnt in het geluid van de massa Op de stoep, Symmetrische samensmelting van beton, sta ik , kijk ik Mensen lopen me voorbij Ik kijk naar hen met een metende blik De schemering wordt langzaam overmeesterd door de avond De neon verlichtingen schijnen als duizend zonnetjes Melancholie Ik begin te lopen Een geur van warm eten Trekt aan mijn neus voorbij Verder lopen Ik kijk bij de etalages naar binnen Licht, kleuren, decoratie van de straat Huizen Binnen brandt licht Bij een raam blijf ik staan De stem van een meisje De geur van een zwoele zomeravond Ze kijkt uit het raam Ziet mij En kijkt weer verder Naar de bus met mensen Die, 1 minuut te laat, weer verder rijdt Ik loop verder Straten, eindeloze straten Gedachten, eindeloos lopen Eindeloze gedachten Eindeloze dromen?
|
