|
||
|
|
|
||
|
Groningen: Stad van cultuur en sport
Jacques J. d'Ancona Theaterrecensent / Presentator Groningen is een stad waarin je schijnbaar onverenigbare zaken kunt combineren. Dat is althans mijn zeer persoonlijke ervaring. Voor mij is het de stad van cultuur en sport. Dus van FC Groningen, van Forward 4 waar ik als voetbalscheidsrechter begon (het leukste wat ik ooit gedaan heb, maar dat is hier niet aan de orde), van het pretentieuze toernooi Essent Eurovoetbal, van mijn club Be Quick 1887 (waar ik jeugdleider was, leerde besturen en redacteur was van het clubblad dat ze 'orgaan' noemen), van het schaaktoernooi van Johan Zwanepol, van het sportpark Kardinge, het Oosterpark, de Esserberg en van de COVS, de organisatie van voetbalscheidsrechters waarvan ik meer dan een half leven lid ben. En misschien wordt het de stad van de legendarische Giro. Dat zal medio 2002 moeten blijken. De race naar dat evenement is - zoals het nu lijkt -waarschijnlijker spannender dan de koers zelf, want wielrennen is per definitie nu eenmaal iets dat sneller gaat dan het lekenoog kan volgen. De zevende stad van Nederland is voor mij het centrum van het Noorden, Jammer voor het ambitieuze Leeuwarden. Dat komt ondanks zijn Harmonie voor mij echter ver na Stadskanaal (Theater Geert Teis) en Hoogeveen (De Tamboer). Met een kunstacademie, tal van galerieën, het Centrum Beeldende Kunst, de popunderground bij Vera, een conservatorium, een Groninger Museum van internationaie allure en betekenis dat controversiële exposities toont in een markant gebouw, de Rijks Universiteit Groningen, het Noord Nederlands Toneel dat landelijk op de kaart staat en de theateropleiding voor jongeren is Groningen een plek die in geen enkel opzicht onder doet voor Amsterdam of Maastricht. En dan heb ik 't ook over Noorderslag, het festival van de Nationale Popprijs en over Noorderzon in het plantsoen, een theater- en muziekfeestje waar zo'n 120,000 mensen in een sudderend zonnetje op afkomen, Twintig bioscoopzalen completeren het beeld. Groningen is geen suffe stad. Minstens negen theaterpodia nodigen uit tot 'spelen'. Wij Groningers spelen graag, wij zijn aardig gebekt, Het amateurtoneel heeft hier altijd geleefd. Rond de kerstdagen hebben we een Christmas Pantomime en de Groninger Opera en Operette Vereniging brengt eigen musicals. We kijken en luisteren gretig naar de mannen en vrouwen die in de klassieke Stadsschouwburg, de Oosterpoort, het avantgardistische Grand Theatre en binnenkort ook in het vorstelijk aangeklede en geoutilleerde Martiniplaza Theater dingen doen die hart en hoofd raken. Dan laten we ons gaan, dan treden we uit de bol. Freek de Jonge, Herman Finkers, Youp van 't Hek, Bert Visscher, Hans Teeuwen en Brigitte Kaandorp plegen in de Stadsschouwburg hun theatershows voor de televisie op te nemen. Dat doen ze niet zonder reden; Groningers zijn een goed publiek dat een reputatie vermorzelt. Wij zijn niet stug, nors of afwachtend, wij snappen en voelen wat ze bedoelen te zeggen en te zingen. Een paar cijfers. In 1998 had Groningen niet minder dan 1187 concerten en theatervoorstellingen. Die trokken samen 370.000 bezoekers. Op sommige avonden zijn vier zalen uitverkocht. Daarnaast kwamen the Rolling Stones en Tina Turner naar het Stadspark. Beide evenementen waren elk goed voor 75.000 bezoekers, uiteraard uit het gehele land, om af te rekenen met het sprookje dat 'Groningen zo ver weg ligt'. Groningen is een conglomeraat van stijlen, al is de binnenstad hoognodig toe aan de zoveelste restauratiebeurt van het verschrikkelijke verkeerscirculatieplan in afstemming met een mooi en haalbaar idee voor de Grote Markt. Daar mag het gemeentebestuur nog even over nadenken, al dan niet als inleiding tot een referendum...
|
